نرگس محمدی

دانشجوی دکترای شیمی آلی از دانشگاه تهران

وقتی تو روز ثبت نام برای اولین بار وارد دانشگاه شهید بهشتی شدم، خوب یادمه که یک نفر بهم گفت مراقب باش واریس نگیری چون قراره تو آزمایشگاه شیمی کلی سرپا باشی !! جالبه بهتون بگم من اون زمان این‌قدر خوشحال بودم که حتی به اون حرف فکر هم نکردم... یادمه اولین جلسه کلاس شیمی عمومی دکتر قریب بود (اون‌وقتا مدیرگروه شیمی بهشتی بودن) که ایشون گفتن دلیل اینکه من شخصا تدریس این درس رو به عهده گرفتم، این هست که میدونم بعضی از شما بدون علاقه ی قبلی اومدین و احتمالا رشته‌های دیگه‌ای رو برای ادامه تحصیل در نظر داشتین؛ من اینجا هستم که علاقه‌مندتون کنم! و چه هنرمندانه این کار رو انجام دادند. الان چندین سال ازون روزا گذشته، واریسی در کار نیست چون ایستادن‌ها با جنب و جوش‌های مولکولی همراه بوده و هست! و من هر روز یه درس جدید از "استاد مولکول‌ها" گرفتم و هنوزم مشتاقانه منتظر درس‌های جدید از دنیای واکنش‌ها هستم . در یکی از جلسات شیمی آلی، دکتر رزم آرا مطلبی گفتن که برام خیلی جالب بود این که: کافیه خودتونو به جای مولکول‌ها در ظرف واکنش بذارین تا بفهمین چه منطقی پشت انجام هر واکنش هست و مولکول‌ها قراره کدوم راه رو انتخاب کنند! من در تمام این مدت منطق مولکول‌ها رو به خوبی در آزمایشگاه حس کردم و باید بگم امکان نداره بتونین مولکول بی‌منطقی تو تمام دنیا پیدا کنین!